Mediterranea ONG Galicia

4º Mundo Mallorca: resumo

2010-07-26T01:14:00.003+02:00

Resumo: Programa do 4º Mundo Mallorca dende Novembro 2009 ata finais de Xullo de 2010.

Neste período de tempo uns 30 voluntarios de Mediterránea colaboraron con grande enerxía e entusiasmo e grazas a esta labor proporcionáronse de maneira constante alimentos, roupa, medicam,entos, xoguetes e material para a hixiene persoal a norteafricans, sudamericanos, europeos do Leste e españois entre outros. Durante case todo o inverno reparteuse comida para 1500 comidas diarias. Dada a coñecida xenerosidade dos subsaharians cos seus esa comida probablemente foi compartida por moitas mais persoas das que identificamos.

Mantivemos a nosa colaboración con centros coma Zaqueo ou Can Gaza.

Cabe destacar que se realizou un grande esforzo con Can Gaza, tanto en promover a sua autosuficiencia como en mellorar a sua capacidade en atender aos seus residentes. Levamos moitos anos axudando a estes centros e seguiremos facéndoo sempre que poidamos. En relación á comida distribuida, cabe destacar que se entregaron máis de 26379 kgs de alimentos nos que se incluen 6,5 toneladas de arroz e máis de 6180 litros de leite. A distribución dos alimentos foi a seguinte: 957 kg a Zaqueo, 7000kg en Palma Nova, 18000 en Palma e uns 400kg en Can Gaza.

A comida entregada incluía: aceite, arroz, allo, fabas, carne, cacao, cebolas, pasta, fruta en conserva, fariña, leite, sal, pementa, tomate en bote e pan de molde. Ao mesmo tempo entregábanse xabrón, lexía, pañales e deterxente.

Tamén puxemos en marcha duas escolas onde se deron clases de lectoescritura, castelán, inglés e informática. Isto é moi importante porque mellora a posibilidade de atopar un traballo,e un senso aos dias baleiros destes parados. Moitos poderán voltar aos seus países e traballar alí de guias turísticos ou intérpretes. Os que coñecedes o "Terceiro Mundo" sabede-lo ben que vai atopar como guia ou traductor a unha persoa que fala a tua lengua.

A crise, desafortunadamente, non desapareceu, e este inverno voltaremos a atoparnos con xente comendo na barredura, xente loitando para non ter que entrar no mundo do crime e da prostitución para poder subsistir, e xente que por motivos varios non pode acceder ao sistema de axudas convencionais.

Grazas a todo o equipo.

Michael Stoma.

Diario de viaxe en Abugida

2010-07-21T01:46:00.003+02:00

AQUÍ vos deixo o diario da viaxe dunha das nosas voluntarias sobor dos seus primeiros dias en Abugida.
Qué ben escrebe esta rapaza, así que a prepara-los kleenex.
Só engadir como resposta a algunhas das preguntas que ela se facía nestes primeiros dias, que os nenos viven en chamizos feitos con lama e esterco, ou de lata e plásticos. Que só nalgunhas hai luz que enganchan dende a rua e que en ningunha hai auga. A cociña é comunitaria, ao igual que a letrina, se é que existe.
Por iso os baños de Abugida son os primeiros que están tomando na sua vida,¡e que ben lles sentan! ¡Que o disfrutedes!

Ancians de Akaki

2010-07-18T01:53:00.002+02:00

O 1 de Xullo comezamos a facer efectivo o soporte a 14 ancians en situación de risco social, polas suas baixas pensións ou por falla destas.

Estes anciáns, no caso dos dous homes, viven coas suas mulleres,e no caso das mulleres moitas delas están ao coidado de netos orfos menores de idade.

Os/as que non cobran pensión sobreviven da caridade dos veciños (tamén con recursos moi limitados) e no caso dun dos dous varones,que non ten ningunha pensión (ni el nin a sua muller) intentando traballar esporadicamente de garda de seguridade (o cal é un pouco difícil aos seus 75 anos.)

Anciáns necesitados na zona hai moitísimos, pero istos foron seleccionados (xa que por desgraza sempre hai que seleccionar) por non ter fillos que os poidan axudar. Hai tres anciás con graves problemas de visión e duas que apenas poden moverse.

No caso dos que teñen unha pequena pensión - que pode ser de 30 birrs mensuais, 1,69 euros - Mediterránea aporta a cantidade restante ata 300 birrs, no caso de que a persoa viva soa e 400 birrs no caso de que a persoa viva en parella ou con netos. Estas son as cantidades que permiten sobrevivir con dignidade en Etiopía.

Foto: entrega dos cartos. Fallan duas mulleres que non poideron desprazarse, ás que se lle entregaron os cartos no seu domicilio.

Derradeiro vídeo de Mediterránea

2010-07-10T02:05:00.001+02:00

Se queres ver o noso derradeiro vídeo preme AQUÍ.

A gardería de Abugia en marcha,¿queres ir en Agosto?

2010-07-08T02:08:00.001+02:00

Ola, aquí vos deixamo-las fotos da gardería cos nenos dentro. Hai 31 nenos, de entre 1 e 2 anos. Ao longo deste mes temos duas voluntarias en Abugida, as duas son un crack. Traballadoras, intelixentes, dispostas, integradas, flexibles...están axudando moitísimo.

Coincidiron coa posta en marcha da gardería, o que estivo moi ben, xa que ao ser esta unha experiencia novedosa pola curta idade dos nenos e estar acostumadas as coidadoras ao traballo meramente asistencial (ao traballar en orfanatos, casas cunas de Ecais, etc) e non estimulativo-pedagóxico, están a agradecer moito a axuda das nosas duas voluntarias.

Transcribo parte dos mails das nosas voluntarias, coas que estamos en comunicación frecuente

Ola rapazas. A vida segue sendo bela aquí. Traballamos moi ben, ¡penso que pediremos setembro sen traballo e soldo! Neste mail voume centrar no traballo cos bombóns e despois cóntovos outras cousas de organización, cartos, informática...

Hoxe estivemos na aula dos peques toda a xornada (agás miniescapada para almorzar inyera). Cóidanos moi ben, estamos contentísimas aquí. As mestras son unha dulzura, o persoal de despacho(como eu os chamo) está sempre atento ao que poida facernos falla e os nenos están para comelos.

Quixeron dar un dia mais (hoxe luns) como período de adptación por non comezar de golpe tra-lo fin de semán. Non o vexo nada mal. Así que o primeiro grupo veu de 8 a 10, e o segundo de 10 a 12. A partir de mañá veñen todos a horario completo.

Mañá porán os chandals-uniformes. Será xenial porque van vestidos pouco adecuados a actividade, ao tempo, coa roupiña rota...

Os peques choran...o normal dada-las circunstancias. Só hai unha que non chegou a calmarse, pero non me preocupa moito porque non se ve enferma, (a enfermeira mirouna por se acaso), comeu (só tortilla) e deixou de chorar cando viu á sua nai. ¡Foise sorrindo!

Mañá imos facer pasar ás mamás á gardería. Vémola preciosa e di Zeri que só algunhas a coñecen. Cando veñan a buscalos farémolas pasar, ensinarémoslles as instalacións, contarémoslles o que se fai alí, falarémoslles das comidas...Trátase de achegalas ao centro, véxoas tímidas e sería bonito que saiban onde deixan aos seus fillos. (encantaralles).

A comida dos nenos é nutritiva e semella gostarlles a todos eles.

A enfermeira semella unha maravilla. É encantadora cos nenos, intelixente, atenta...fainos de traductora (inglés-amárico) , axúdanos moito. Adora aos nenos, e cando lle falei de X como VIH sorriume cómplice, agarrouna e pegoulle un bico de película. E eu, que ando blandiña coa miña cadela, desfíxeme ao vela. Díxome que ela se encarregará de supervisar que os biberóns da nena vaian ben feitos (de cantidade de auga e de leite, que estean fervidos...) ¿Boa fichaxe, si señor! As actividades non se están levando a cabo polo do período de adaptación. Trataremos de inicialas mañá e xa vos contaremos como vai todo.

Se cres que Abugida pode selo teu sitio de voluntariado en Agosto, escrébenos e enviano-lo teu C.V. Desafortunadamente a voluntaria de Agosto non vai poder ir, así que buscamos a alguén que sexa independiente, voluntariosa, traballadora, creativa e amoldable. Poñémolo en feminino porque a convivencia é con mulleres, e as mulleres de alí prefiren convivir con mulleres cando se trata dunha convivencia estreita.

Caso aparte será se atopamos un manitas voluntario, que fai moita falla...estamos nelo.

Como requisito necesario pedimos aos voluntarios que se fagan socios.

Moitas grazas.

Equipo de Mediterránea-Etiopía.

Fotos dos pequenos artistas de Abugida

2010-07-05T02:44:00.001+02:00

Aquí vos deixamos unhas fotos da cerimonia de inauguración da nova Abugida.

A foto do neno con sombreiro corresponde a unha pequena obra de teatro que fixeron. As suas obras de teatro sempre están baseadas en historias que educan. Están relacionadas con asuntaos varios da vida cotidiá. Neste caso escenificaban a historia dun pai que non quere que o seu fillo vaia á escola, quere que se poña a traballar. A nai defende ao fillo e o pai ponse pesado, pero a nai busca o consello dun home sabio e o pai finalmente recapacita e deixa que o seu fillo vaia á escola. ¡Ademais remata co pai bicando á sua muller e ao seu fillo!

Non hai que dicir que o pai fixo unha grande actuación, como tódolos demais, incluidas as risas que se lle escapaban ás veces sen poder evitalo.

E o baile do regaetón, super. Había que ve-las caras dos líderes relixiosos...

O software libre chega á escola Fitawrari

2010-07-02T01:41:00.002+02:00

Lembremos que o uso do software libre permite ás persoas con menos recursos acceder ao mundo dos ordenadores, o que marcará en grande medida as suas posibilidades de progreso e desenrolo, e ata as suas oportunidades de traballo.

Tamén ofrece a oportunidade de recicla-los ordenadores que se envían aos países en desenrolo (máquinas descartadas por seren demasiado vellas noutro sitio).

As ventallas deste sistema de terminales de servidor son evidentes. Para comezar, instalar un terminal de rede deste tipo é máis barato, xa que se utiliza hardware más antigo e unha vez instalado non hai necesidade de caras actualizacións.

Na derradeira viaxe levamos 5 ordenadores portátiles con Edubuntu (Linux) instalado en todos eles. Agora acaban de chegar dous máis que xa levaron as voluntarias que van pasa-lo mes de Xullo en Abugida, así que xa serán 7 os ordenadores con Linux listos para usar na Fitawrari, que lembremos que é unha escola de primari e secundaria.

Un grupo dunhas 30 persoas entre persoal de Abugida e da Fitawrari apuntáronse a un curso intensivo acerca de Edubuntu que deu Michael, o presi de Mediterránea a lixunero por excelencia, con grande entusiasmo e moitas gañas de aprender.

Edubuntu é unha derivación oficial da dsitribución Linux Ubuntu, destinada para o seu uso en ambientes escolares. A través de Internet baixamo-las derradeiras actualizacións para que dispuxeran na escola Fitawrari das versións máis novas dos programas, todo configurado e listo para usar. Sentamos un precedente no uso do software libre na zona.

Ubuntu é unha milenaria palabra africana que significa "humanidade para outros". Ubuntu tamén significa "son o que son grazas ao que somos todos". Así que o nome está moi ben posto...

Edubuntu desenrolouse en colaboración con docentes e tecnólogos de moitos países. Ten como obxectivo a poboación entre os 6 e os 18 anos.

En sucesivas viaxes seguiremos levando oredenadores portátiles á escola Fitawrari, con Edubuntu Linux instalado, por suposto.

Fotos: mestres e mestras entusiasmoados aprendendo Linux.

Ao fin comenza a gardería de Abugida

2010-06-26T02:03:00.003+02:00

O próximo luns comenza a gardería dos nenos de 1 a 2 anos, chamados cariñosamente por nós e polos traballadores de Abugida os "bombonciños".

Serán 31 nenos os que comencen, 31 nenos con 31 historias detrás, bastantes delas moi difíciles e un exemplo de supervivencia, tanto deles como das suas nais.

"Aínda que aos nenos se lles queira, non semella sucede-lo mesmo cos seus dereitos". Esta é unha frase que quere dicir moito, e que aparece no seguinte documento que fala sobre a situación dos nenos en Etiopía: www.omct.org/pdf/cc/ethiopie_esp.pdf

Non é doado ser neno en Etiopía, como en tantos países do Terceiro Mundo e do noso Carto Mundo. E como dí o documento antes mencionado, a pobreza e a ignorancia na que está sumida a sociedade etíope ves aínda máis refrexada nos nenos.

Nós só sabemos algo certo: que elvando a calidade de vida dos nenos acádanse moitísimas cousas, ademais do evidente: que crezan sans e felices. Acádase ademais que ningún neno quede sen escolarizar cando saia de Abugida, porque os pais non queren que os seus fillos deixen de ir á escola. E pais e nais que ao mellor sen Abugida nunca levarían aos seus fillos á escola de primaria, agora non dudan en facelo, despois de comproba-lo que sabe seu neno ao salir do preescolar, o listo que é seu neno. En resumo, coma nós cos nosos, eles tamén teñen esperanza no futuro dos seus fillos, e están orgullosos deles.

Elevando a calidade de vida conséguese tamén loitar contra a discriminación porque ningún pai ou nai quere que o seu fillo deixe de ir a Abugida. E coa convivencia diaria ven que os seus prexuicios eran cuestión de ignorancia.

A gardería de nenos de 1 a 2 anos causou unha revolución no barrio. Non hai garderías semellantes onde as nais poidan deixar aos seus fillos para que se alimenten correctamente mentras elas van traballar. Os seus traballos, na maioría, son cociñar inyera polas casas, lavar roupa, traballar na construcción. Traballos imprescindibles para a economía familiar, máxime cando se trata dunha nai soa, que alí é moi frecuente. Agora estas nais poden ir traballar sabendo que os seus fillos están ben coidados.

Tres das nais da gardería comezarán traballar na escola Fitawrari cando arranque o comedor escolar que imos construir e manter para cen orfos que acoden á escola e viven sós.

Tivemos que levar moitísimas cousas dende aquí. Nós somos partidarios de fomenta-la economía local, e sempre que podemos facémolo. Pero coma neste caso o carpinteiro optou pola operación "pegarlle o pao ao farenyi", decidimos mercar nunha coñecida tenda sueca moitas das cousas, baratas e que se transportaron de forma doada.

Tamén levamos columpios, tobogáns, balancíns, cambiadores, colchóns impermeables, xoguetes (é moi difícil atopar xoguetes en Addis), artículos de puericultura, toda unha odisea transportadora que mereceu a pena.

Temos o chan de corcho pendente de poñer, a crise de Grecia fixo que a cola de contacto non estea dispoñible agora mesmo en Etiopía.

Aquí deixamos unhas fotos do día que o pasamos moi ben montando e decorando a gardería. As próximas serán cos cativos dentro.

Historia dunha foto

2010-06-22T22:12:00.003+02:00

Unha foto non sempre val máis ca mil palabras. Ás veces, tras elas, atópanse acochadas historias que val a pena relatar.

Esta foto é unha desas imaxes. E non só porque sexa, simplemente, maravillosa. Nela vese a unha nena que está tal coma debería estar tódolos nenos: contenta, leda , sá...feliz- ¡Coma debe ser!

Ela é M. , unha das nenas pertencentes ao programa de apadriñamentos de Mediterránea, e unha das novas alumnas da gardería. Súa nai está soa, e ata fai pouco apenas podía sacar á sua filla adiante. Esta nai xa tivera que renunciar a dous fillos no pasado. Cando a xente de Mediterránea foi visitala á sua casa, atopouse con ista foto.

¿A que é inevitable namorarse dela? Nós non fumos inmunes. Tomámola na man e admirámola en voz alta. Caímos atrapados pola imaxe de M. , polo seu sorriso, pola sua enerxía, pola sua paixón de vivir. Dixémosllo á sua nai, que a tiña situada nun lugar especial da sua casa. Ela tomu a foto nas suas mans, entregóunola e só dixo unha frase:

"Quedádevo-la, eu xa teño a miña filla".

E iso que unha foto é moito mási ca unha foto en Etiopía. Non é algo que se fai case sen mirar, que se descarga sen mirar no ordenador e que se envía a decenas de amigos por correo ou álbumes web. Facer unha foto en Etiopía é algo moi especial. Unha ocasión para a que a familia se viste, a miúdo con roupa prestada para o evento; un intre especial para o que acoden ao fotógrafo. Logo, atesoran esa imaxe coma o tesouro que é, xa que rara vez teñen máis ca unha ou duas imaxes de cada membro da familia.

Pero a nai de M., que ama esa foto, ama moitísimo máis á sua filla. E agora pode estar con ela e ver como medra, rí e aprende.

Grazas a tódolos padriños de Mediterránea, grazas aos seus socios, grazas a todos vós, a nai de M. ten á sua filla na casa.

Por iso quixemos compartir esta foto. Porque é de todos, porque nai e filla están xuntas, porque grazas a vós ámbalas duas teñen unha vida digna, e M. está contenta, leda, sá...Feliz. ¡Como debe ser!

Durante esta derradeira viaxe, cando fomos a inaugura-las novas obras, poidemos entrega-la foto enmarcada de M. á sua nai que, orgullosa, non deixaba de ensinala a todo o mundo. É, coma tantas outras, unha nai feliz en Abugida. En Abugida temos a 37 niños apadriñados, e o numero ira medrando . Se queres apadriñar, escrebe a apadrinamediterranea@gmail.com.

Mikias e o mar

2010-06-20T21:58:00.003+02:00

Mikias estivo duas horas na auga e bañouse vestido, de feito aínda non se viste con manga curta. Pero disfrutou moito e non quería sair da auga. E é que para auga, a do noso Mediterráneo...

O pai de Mikias non quere ir á praia, el pasa moita vergoña coas mulleres en top-less. Así que Alejandra, que está a axudar moitísimo con Mikias, lévao á praia cos seus fillos.

Esa foi a primeira vez de Mikias no mar. Ata agora non poido ir, pero a partires dagora a auga de mar iralle moi ben para rematar de curar a sua infección crónica antes das duas operacións que agora precisa.

O obxectivo do tratamento da osteomielite é acabar coa infección, previr o seu empeoramento e restaurar na medida do posible o óso afectado. Suminístranselle antibióticos para acabar coas bacterias que están causando a infección. Os antibióticos tómanse por moito tempo. Tamén se precisa cirurxía para extirpar o tecido óseo morto. O espazo aberto que deixa ese tecido óseo pode encherse con inxerto óseo do seu próprio peroné ou con material de recheo que estimule o crecemento do tecido óseo novo. Optouse pola derradeira opción, que é menos traumática para el pero require unha convalecencia longa.

Osteomielite crónica, qué nome tan simple para unha enfermidade con tratamento tan longo e complicado.

Dudamos que Mikias poda voltar polo menos ata setembro,polo que teremos que prorroga-lo seu visado. Probablemente o seu irmanciño nacerá antes de que el e seu pai volten a Addis. A familia da casa onde se hospedan marcha de vacacións, así que temos que buscarlle unha nova hospedaxe. Se alguén vive en Calvia ou Plama e pode acollelos por favor que se poñan en contacto connosco: mediterranea.ong@gmail.com.

O pai de Mikias é un señor moi respetuoso que sabe cociñar moi ben e é moi limpo. Son completamente independentes.

Mikias uniuse as duas derradeiras semáns de curso á Baleares International School, onde fixo moitos amigos e onde recebeu como obsequio unha camiseta de La Roja. Esta escola ofreceulle tamén acudir é escola de verán. Ademais de pasalo ben con outros rapaces da sua idade, isto ofrécelle a posibilidade de mellorar moitísimo o seu inglés.

Moitas grazas á Baleares International School pola sua xenerosidade e hospitalidade con Mikias.

Novas sobre Ghana

2010-03-02T19:50:00.004+01:00

Alédanos poder informar que o contenedor con material médico, material para montar o servicio de Fisioterapia e material informático- todo isto para o hospital Dangme East de Ada- foi entregado ao hospital.

Este contenedor non nos supuxo coste algún, xa que o transporte de Barcelona a Inglaterra e de Inglaterra a Ghana pagouno unha compañía de transportes británica, Global Specialised Services LLP e o transporte de Mallorca ata Barcelona.

O material de fisioterapia mercouno a familia Watkins Jones de Reino Unido. Este material para fisioterapia está valorado en case 30000 euros, e servirá para pór en marcha a unidade de fisioterapia do hospital Dangme East de Ada. En Ada hai moitísimos accidentes de tráfico, e cardiovasculares, polo que o servicio de Fisioterapia seralles moi útil.

O material médico está composto por:

- Dous electrocardiógrafos

- Un desfibrilador

- Dous nebulizadores

- Material de laboratorio

O material informático está composto por varios ordenadores revisados e postos a punto para o seu uso.

Así mesmo hai 4100 pares de lupas graduadas e de sol, éstas con destiño aos traballadores das salina, con graves problemas de visión pola exposición ao forte sol.

Fainos falla un/unha fisioterapeuta que entrene aos fisioterapeutas que van traballar no hospital.

Tamén nos fai falla un oftalmólogo /a con instrumental que queira deplazarse na próxima viaxe de Mediterránea para operara no hiospital Dangme East de Ada. Na zona do estuario do volta onde está o hospital (que atende a mais de 200000 persoas) non hai ningún oftalmólogo. Os mais próximos están en Accra, a capital, a uns 270 kms, e só dan un servicio privado.

Fotos: Dr. Phillip Narth, o senlleiro médico do hospital.

Río Volta, nas inmediacións do hospital.

A educación, a alimentación, Abugida e a Fitauri

2010-02-27T20:12:00.002+01:00

Educación e alimentación, dous dos pilares básicos de toda sociedade xunto co acceso á saúde. Pilares os tres que deberían ser dereitos universais, mais que na práctica só desfruta unha minoría da poboación do planeta. Para os que nacen na cara mala do mundo os dereitos universais non existen. 77 países -aa maioría de eles africanos- retrocederon nos derradeiros anos no acceso a istos bens esenciais. E en 34 deles a situación é crítica. A este ritmo considérase que a África subsahariana non terá as súas capacidades básicas en niveis aceptables ata o ano 2353.

Se nos centramos na relación educación/alimentación, chama a atención-tomando como exemplo Etiopía- as poucas escolas creadas ou mantidas por ONGs. E escolas onde os nenos reciban alimentación son xa escasísimas. Os comedores escolares na práctica non existen.

Educación sen alimentación é coma regar unha plantiña xove cunha regadeira baleira. O cerebro non funciona sen enerxía, e a malnutrición da como resultado xeneracións de persoas con limitación intelectual.

Alimentarse de forma adecuada é un dereito independente da situación social ou económica.Estar ben alimentado é un requisito indispensable para garantizar un bó aprendizaxe.
A desnutrición está estreitamente ligada ao subdesenrrolo: social, físico e mental. O desutrido ten que adaptarse a sobrevivir na pobreza, por iso a súa personalidade sofre unha serie de procesos de adaptación que reducen a expresión humana ata o mínimo. Sobrevivir, sen pensar no día despois. Poderíamos decir que a desnutrición causa subdesenrrolo, e o subdesenrrolo, desnutrición.

En canto a educación atopámonos que con un presuposto educativo limitado consíguese que nenos en situacións moi difíciles saian adiante cando tiñan todon na contra.

Os nenos de Abugida proceden de hogares con hacinamento todos eles, con problemas de desemprego, pobreza, e nalgúns casos, problemas de alcohol, drogas e prostitución. Abugida é un oasis para estes nenos, onde se educan, alimentan, escoitan música, bailan, e fan pezas de teatro. As mestras están cheas de enerxía, e conseguen que os nenos estean motivados e felices. Tamén lles inculcan hábitos de orde, e poñenlles límites. Un ambente de orde que lles da seguridade e compensa a falla de organización e de hábitos que poden ter nos seus fogares.

Este é o primeiro curso dende que Mediterránea empezou en Abugida, que unha promoción de nenos- os que remataron o derradeiro curso- acudiu á escola pública. Ver o desenrrolo destes nenos e a sua aptitude e gañas de aprendizaxe fixeron que a escola pública Fitauri, onde acoden a maioría dos nenos de Abugida, está plantexándose engadir un preescolar á escola. En Etiopía as escolas publicas empezan a educación aos 6 años, en primaria, e case non existen preescolares, sendo privados os poucos que hai. Desde Mediterránea imos invertir neste preescolar, porque invertir en nenos é un valor seguro.

Lupas para Kenia

2010-02-22T20:42:00.007+01:00

Aquí vos deixo unha selección de fotos feitas por Sigal, fotógrafa que viaxou a Kenia e aproveitou para levar lupas doadas por vós a Mediterranea.

Como lle dixemos que saírta da zona "dolar", acabou nun pobo aillado onde os seus habitantes -mais ledos ca unhas pascuas - adicáronse a proba-las lupasque lles ían mellor para o seu problema visual, atopando moitos deles unhas lupas que lles permitirán ver mellor.

Reunión cuarto mundo

2010-02-21T21:10:00.000+01:00

Hoxe tivemos unha reunión de traballo para reparar e planificar os próximos pasos que imos tomar cos nosos programas de 4º Mundo. Tocáronse moitos temas e grazas á presencia dos colaboradores malienses poidemos entender un pouco mais do tema visto dende o seu prisma.

Resumindo:

1) Comida por educación: só daremos alimentos a personas que acudan a clase e amosen un interés en estudar.
2) Excluiránse as persoas que non atendan polo menos ao 80% das suas clases ou que amosen unha falla de interés (non escoitando, non facendo os seus deberes etc)
3) Excluiránse as persdoas que clarament non estesn en situación crítica (os que reciban axuda doutros servizos ao mesmo tempo, os que detectamos indirectamente que non están entre os mais necesitados,etc).
4) Acordouse estandarizar o sistema de educación, con tódolos mestres/as usando o mesmo libro e guión.
5) Comentouse que os usuarios pediran clases de alemán e catalán. Cousa que teríamos que evaluar de cara ao futuro, necesitamos xente que poida impartir clases en ambos idiomas.
6) Comentáronse os posibles problemas aos que nos enfrentaríamos ao instaura-lo sistema de clases por comida. E chegouse á conclusión de que, coma sempre, aprenderíamos sobre a marcha.
7) Acorsouse que só daríamo-lo nivel básico.

Foi un pracer ver este equipo que sigue medrando, tan entregado á sua labor que vai ser tremendamente importante para tantas persoas para o resto das sus vidas.
Gracias.
Michael

Mata de Jonc, unha escola solidaria

2009-12-13T20:00:00.004+01:00

Esta semana a escola Mata de Jonc de Palma colaborou con Mediterránea ONG acumulando algo máis de 200 kg de alimentos para os máis necesitados da nosa comunidade.

Neste último mes entregamos máis de catro toneladas de alimentos.

Se poideramos acadar que outras catro escolas tiveran o mesmo xesto unha vez ao mes poderíamos axudar a moita máis xente durante este período de recesión.

Os nosos nenos de dous anos

2009-12-11T15:39:00.005+01:00

Os nosos nenos de dous anos son 20. É a primeiro ano que hai nenos de dous anos en Abugida. Por edad a sua psicomotricidade está por debaixo da sua idade, así coma o seu desenrolo físico.

Lembremos que tódolos nenos que entran en Abugida fano cun certificado de pobreza do kebele. Están en Abugida dende septembro, cando comezou o curso escolar. Por iso é cedo para evalua-la sua evolución.

En Etiopía non hai practicamente preescolares, agás algúns que hai en Addis e son de pago. Esto fai que non haxa case persoal formado para esta idade, os dous anos. Por iso intentamos que , ademáis de darlles de comer, os estimulen.

Hai mestras a partir de 3 anos, as mesmas que dan clase de primaria.

Con respecto aos nosos nenos de dous anos, as nosas prioridades son :

-Alimentación: os nenos de dous anos receben un aporte extra de leite e doutras proteínas.

- Saúde: é o noso obxectivo que tódolos nenos estean vacinados, e nelo andamos. Tamén nos preocupamos de que teñan acceso aos servizos médicos.

- Socialización: no noso primeiro mundo, como os obxectivos anteriores están cumpridos, é o mais importante. Alí tamén o é, despois da alimentación e da saúde.

Como sabedes estamos en obras en Abugida, e por iso os nenos de dous anos comparten espazo (separados por un tabique), cos de 3. Cando as duas novas aulas finalicen os nenos de dous anos ficarán na clase de 3 anos, xa que estes nenos pasarán á de catro anos e así sucesivamente.

A aula de 3 anos e futura aula dos de 2 anos éspaciosa e ben iluminada. Ten o seu proprio baño.

Fotos: Ato Tamirat, presidente do Edir e administrador da escola Abugida. Nenos da clase de dous anos.

solidariedade cos cooperantes secuestrados

2009-12-08T22:39:00.002+01:00

Dende Mediterránea queremos facer chegar a nosa mais absoluta repulsa polo secuestro dos tres cooperantes de Acció Solidaria e a nosa mais absoluta soliedariedade cos compañeiros secuestrados, coas suas familias e os seus amigos.

Confírmase que están secuestrados pola facción mais dura de Al Qaeda no Magreb, o que é moi preocupante.

Só estaban ahí porque querían axudar aos que teñen menos.

As miñas razóns para apadriñar

2009-12-05T21:08:00.009+01:00

Apadriñamentos, ¿por qué agora, cales son os nosos motivos?

Fai moito tempo alguén preguntoume porqué non se facían apadriñamentos en Mediterránea, algo moi habitual noutras ONGs. As razóns eran moitas. Por unha parte, como organización de voluntarios que é, Mediterránea non ten o personal para ocuparse de facer fotos, xestionar cartas ou similar que require o seguimento individual de tantos nenos. Por outra, pensamos, non era factible "discriminar" a uns nenos doutros.

¿Cómo podían seleccionarse a uns si e a outros non?

Pero agora estamos propoñendo apadriñar a uns nenos: 22 en Abugida e 10 na escola Birhan, ainda que pronto se sumarán mais. ¿A razón? Foi a vida quen os seleccionou a eles. Porque son os nenos mais desprotexidos das nosas escolas.

Nenos con pais enfermos, ou que están ao coidado dunha avóa, ainda que esa avóa só teña unha pensión de menos de 5 euros ao mes. Nenos dos que se fan cargo os seus irmáns maiores, ainda con só 17 anos, convertidos en involuntarios cabezas de familia cando seus pais morren ou déixanos sós.

Nenos que están acollidos por unha muller que os quere con toda a alma, pero que ten outros catro fillos mais, e o seu home non entende por qué ten que dar de comer a outra boca cando apenas lles chega a eles. Nenos a cargo dun pai enfermo de SIDA que non deixou de acoder ao traballo nin un só dia, que os saca adiante de forma exemplar, pero que sabe que pode ter os dias contados.

Nenos que son criados por nais enfermas de VIH, contaxiadas polo seu home que llo transmitiu e que xa morreu.

Son nenos con circunstancias especialmente difíciles nunha situación xa difícil de por si, pois non esquezamos que os alumnos das nosas escolas están escollidos entre os mais humildes, os mais desfavorecidos.

Son nenos que necesitan algo mais, e que si son diferentes para o malo tamén han de selo para recebern unha axuda extra. Porque o merecen, porque merecen esa oportunidade.

Porque nen eles nin ninguén merece vivir na pobreza extrema, nin ser un neno mendigo na rua.

Porque seus pais merecen saber que, ainda que lles acaeza algo, ainda que estean enfermos, seus fillos van estar coidados.

Eu non son imparcial. Para nada. Coñezo a moitos deses nenos. Coñezo a moitos deses pais. E teño grabada a lume á nai dunha delas. Xureille que a axudaríamos cando soubemos que ela estaba enferma, moi enferma. E síntome orgullosa de Mediterránea, e de que realmente vaiamos a axudala. Porque por desgracia non teño, nin Mediterránea ten, esa variña máxica que poidera sanala ( ogallá!), pero si lle podemos asegurar que os seus fillos van estar ben. Por iso apadriñei, por iso agardo que haxa mais padriños.

Eu teño a sorte de que, se algo me acaecera, non deixaría á miña filla indefensa. E só quero que eses pais saiban que no seu caso será igual.

Stefanie Milla.

Martha

2009-12-03T21:48:00.004+01:00

Cumpríndose a Lei de Murphy, Martha, a nena do eterno sorriso, vai voltar a Mallorca para ser reintervida da sua escoliose.

Ela está desexando volver, ainda que sexa para operarse...

Aquí en Mallorca

2009-12-02T21:56:00.003+01:00

Mediterránea é unha ONG de acción directa. Iso quere dicir que, ademais de que o 100% dos cartos invírtense directamente nos proxectos, cando detectamos un problema actuamos sobre él sen agardar por subvención algunha. Mediterránea non recebe ningunha axuda estatal, nen autonómica, nen municipal.

Somos unha organización non gubernamental en estado puro.

Todo o noso apoio económico e loxístico provén de particulares, o que nos da plena liberdade para actuar. E somos apolíticos e aconfesionais.

En Mallorca temos os seguintes programas:

Colectivo Zaqueo:

O Colectivo Zaqueo da de comer cada dia a centos de persoas sen recursos nun local de Palma. Dende Mediterránea colaboramos con alimentos, roupa e persoal voluntario.

Can Gaza e Casa Llarga:

Residencias para persoas marxinadas, cunha alma incomparable e única: Jaume Santandreu.

Axudamos a mellora-la infraestructura das duas casas (incluindo calefacción, auga quente, electricidade, pintura, etc), gracias aos voluntarios que se prestaron a elo.

Mellorouse tamén o interior aportando distintos materiais: televisores, equipos musicais, nevera, menaxe de cociña, roupa de cama, etc. A Mediterránea non lle costou un duro todo isto: todo foi doado e feito por socios e amigos da nosa ONG.

Programas da Olla solidaria:

Población maliense:

Os malienses atendidos ascenden a preto de 150. Provéeselles semanalmente de arroz, pasta, aceite, leite, sucre, cacao, pementa, cebolas, allo, fariña, sal e roupa. Son persoas todas elas sen recursos nin axudas por parte das institucións.

A Asociación de veciños de Son Dameto, onde repartimos as duas primeriras semanas, negounos a continuidade do proxecto no seu local, asi que buscamos outro lugar e neste o reparto prodúcese sen nengún problema.

Xa superamos as duas toneladas e media de alimentos.

Este proxecto cústanos entre 380 3 440 euros semanales. O resto dos gastos está cuberto polas donacións da xente. Agardamos a colaboración de colexios na illa para acumular alimentos e así non ter que gastar dos nosos fondos tan necesarios para a continuidade dos nosos proxectos en Etiopía.

Población senegalesa:

En colaboración co pai Euxenio da igrexa de Palma Nova, un cura incrible onde os haxa, comezamos a repartir á poboación senegalesa da zona de Calviá. Estas son tamén persoas sen recursos. Na igrexa aténdese a todo tipo de colectivos, nós centrámonos nese por seren os subsaharianos o eslabón mais débil na cadea da inmigración, e tamén por casualidade, contactamos con eles ao ver como buscaban comida nos contenedores de basura dun supermercado de Calviá.

O feito de traballar con colectivos homoxéneos é para nós mais doado, coñécense entre eles e a loxística do asunto simplifícase. Recordemos que en Mediterránea todos somos voluntarios. Son 100 senegaleses, 2100 comidas semanais.

No centro parroquial van comezar, a petición deste colectivo, as clases de castelán e inglés a cargo de voluntarios de Mediterránea. Fannos falla monitores, ordenadores, ratóns e teclados para poder comeza-las clases de informática.

Mantendremo-lo programa de axuda aos senegaleses e malienses durante todo o inverno.

Dende aquí moitísimas gracias a todos e todas os que facedes que Mediterránea exista.

Sobre os apadriñamentos

2009-11-30T01:49:00.002+01:00

Ata agora non fixeramos apadriñamentos individuais, pero a moi precaria situación de moitas das familias das nosas escolas e a axuda inestimable de Ana, unha das nosas socias, abocounos a elo (lembremos que somos todos voluntarios/as). En Mediterránea loitamos fortemente para que a pobreza non sexa un motivo de abandono dun fillo/a, dun neto/a, dun sobriño/a. Queremos que os nenos sigan vivindo coas suas familias, biolóxicas ou adoptivas. Ou con familias de acollida se tódolos seus familiares están mortos, pero na sua rúa, acudindo a sua escola, cos seus amigos, coa sua xente do dia a dia. Non queremos que acaben nun orfanato ou na rua (só en Addis hai 90000 nenos mendigos), destiños ambo-los dous dos nenos que quedan sós, sendo a rúa o senlleiro destiño dos nenos maiores de 5 anos.

Por iso iniciamos estos apadriñamentos, e estamos moi ledos porn decirvos que xa temos 8 formularios de nenos apadriñados. Dende aquí dar as gracias aos pioneros/as. Necesitamos 13 máis para Abugida, e estánm saindo casos desesperados na Birhan School que temos que atender. Tódolos casos foron seleccionados polo Edir e pola propria escola. Nas duas escolas é o Edir (a comunidade de asociacións de veciños que rexentan as escolas coas que temos acordos asinados tanto en Akaki coma en Yeka) e as escolas as que seleccionan os nenos, por tanto coñecen moi ben a situación desdes nenos e das suas familias.

Tódolos nenos seleccionados en Abugida están ou estiveron na escola ata o derradeiro ano. Os que xa non están porque van á escola pública siguen indo a almorzar e a comer a Abugida, igual que outros que non entraron no programa de apadriñamentos, xa que por agora só foron seleccionados os casos mais desesperados. Tódolos casos que se van seleccionar na Birhan están na escola actualmente. Tódolos nenos son orfos ou semiorfos, a cargo de nais solteriras, avós biolóxicos ou adoptivos, nais adoptivas, irmáns, tias ou familias de acollida como nun dos casos de Abugida no que non hai parentes vivos. As familias non teñen ingresos ou estos son moi baixos. Parte dos nenos son seropositivos. Casi todos veñen de historias terribles, de situacións moi difíciles, pero tamén de grande soliedariedade: e ahí están, indon á escola e vivindo unha vida normalizada que agardamos continue por moitísimo tempo.

Nesta viaxe coñecimos ás familias seleccionadas en Abugida pola escola e polo Edir e poidemos comprobar a sua situación en vivo e "in situ". Unha das características de Mediterránea é que nós non seleccionamos directamente aos nenos a axudar- para que non haxa malas interpretacións tanto por parte das familias das escolas como por parte dos nosos donantes- agás en casos de problemas graves de saúde, nos que hai que pagar un tratamento en Etiopía ou traelos a España a operarse. De todas maneiras tódolos nenos das nosas escolas teñen acceso á sanidade, xa que Mediterránea faise cargo de tódolos seus gastos médicos. Os pilares básicos da nosa actuación son: alimentación, saude e educación. Nas nosas duas escolas hai case 400 nenos e temos a 46 persoas empregadas actualmente a cargo de Mediterránea.

Os padriños poderán ter contacto cos seus apadriñados, e poderán visitalos se así o desexan. Recibirán fotos e debuxos dos nenos. Os padriños/madriñas coñecerán a historia e datos dos nenos, as suas familias deron o consentimento para elo.

Correo apadriñamentos: apadrinamediterranea@gmail.com

O espírito de Abugida chegou á Birhan School

2009-11-28T19:20:00.001+01:00

Con moita ledicia podemos dicir que o espírito de Abugida chegou á Birhan School.

Co inicio do curso escolar os mestres retirados cederon os seus postos ás mestras xoves, marchosas e motivadas, que cantan, bailan e xogan cos alumnos. Os mestres retirados eran partidarios de "a letra con sangue entra", ou sexa, que andaban sempre ca vara na man, reprimindo non só aos nenos senón ás mestras. Chamounos a atención dende o principio que os nenos da Birhan tiveran un ar triste en comparanza cos de Abugida e sospeitando que a causa eran os mestres retirados, pasámolos a da-la clase de alfabetización de adultas polo serán.

Gañaron os nenos e gañaron eles, recoñecendo que cos adultos lles vai millor.

O recebemento foi espectacular: bailes, cancións, non só os nenos senón tamén asa mestras, ataviadas co traxe tradicional e belísimas todas elas. Os nenos deste ano levan o mesmo uniforme que os de Abugida.

Unha vez pasou a cerimonia de benvida reunímonos coa directora. Esta sustiruira á anterior, non sabiamos entó o porqué.

Entrevistamos ao resto das mestras, unha por unha. Dixéronos que a puxeran por seren filla dun membro do Edir, e todas dixeron que era boa muller pero que non estaba capacitada para teren un posto de responsabilidade. Por iso reunímolas a todas e pedímoslles que votaran á que elas crian mais capacitada. Naturalmente o voto sería segredo. Moi animadas puxéronse a votar pero cando saiu o resultado comezaron a ter medo ao Edir, xa que ninguén votou á directora e saiu Genet, unha das mestras, como a mais votada. Tranquilizámolas dicíndolles que xa nos enfrentariamos nós ao Edir.

E a continuación veu a reunión co Edir. Ao primeiro estaban un pouco tensos mais limamos asperezas e chegamos a un entendemento, xa que as duas partes desexamo-lo ben da Birhan School e de tódolos nenos e nenas que alí acoden. O Edir está loitando por telo papel que fai oficial á Birhan. Andan en trámites mais a burocracia é lenta e complicada.

A escola, dentro da sua precariedade, está mais bonita, nótase a man das mestras. Os nenos, como xa dixen, están felices.

Estannos facendon unha fichas con información individual de cada alumno. Esta información inclue os seus datos persoais e familiares, incluindo os de saúde. Gracias ás fichas descubrimos varios posibles problemas importantes de saúde que están en estudio.

As mestras da Birhan recibirán clases de informática durante tres meses, ao igual que as mestras de Abugida. As clases de alfabetización de adultos son un éxito. Nós financiamos un grupo e o kebele usa as clases da escola para dous grupos mais de alfabetización.

Barry fixo un proxecto de construcción para cando a escola sexa oficial, e calculando o prezo por metro cuadrado a construcción sairanos por 30000 euros.

Desgraciadamente a reunión cos pais non tivo lugar ao frustrala coa sua denuncia os mafiosillos. A investigación dese asunto está seguindo o seu curso e esperamos que a Xusticia actue contra deles con contundencia.

Fotos: os Romeo e Xulieta da escola, con parte don persoal, nenos da escola, Genet a nova directora, bailes e benvida.

axuda ás nosas escolas comendo ben

2009-11-28T18:00:00.005+01:00

Os 28 dos 28: unha acción solidaria - e gastronómica - para Mediterránea. Sair a cenar a un bó sitio, tomar un menú de alta cociña, nun restaurante patrimonio históricode Madrid, a un bó precio e encima axudando ás nosas escolas en Etiopía!

Verdade que soa ben? Agora o restaurante Pedro Larumbe de Madrid iniciou unha mais que suculenta acción ao ofertar cada dia, nos servicios de xantar e cea, 28 menús a un precio de 28 € +IVE, practicamente a metade do prezo habitual deste restaurante guiado polo famoso cociñeiro navarro, que ademais será responsable do pabellón de España na Expo de Shangai 2010. ¿En qué nos afecta isto a Mediterránea? En que o restaurante doará un euro de cada uns deses menús.

A campaña xa comezou e seguirá ata o próximo 7 de Decembro. Pedímoslles aos rapaces de Pedro Larumbe se nos poden seguer facendo un oco pasada-las festas, que cada euro de aquí se convirta alí en moitos mais! E cada vez con mais nenos toda axuda é pouca.

O menú está composto por:

- Aperitivo de chips de yuca e batata.

- Salada de cecina de león con mango e vinagreta de granadas.

- Merluza rebozada con puré de pochas e cruxinte de bacon.

- Estofado de fresas con escuma de iogurte.

O restaurante Pedro Larumbe atópase na cuarta planta do Centro Comercial ABC Serrano, con entrada tanto pola rúa Serrano 61 como polo Paseo da Castellana 34, con aparcamento no mesmo edificio. As reservas pódense facer chamando ao 91 575 11 12.

Mediterráneos/as...correde a voz!

presuposto ampliación escola de Abugida

2009-11-26T01:31:00.000+01:00

COMEDOR EXTERNO E DÚAS NOVAS AULAS:

birrs: 410.000.

euros: 21.936

LAVANDERIA , BAÑOS NOVOS E GUARDERIA:

Birrs: 226.000

Euros: 12.092

TORRE DA AUGA E PILAS PARA LAVAR AS MANS DO COMEDOR EXTERNO

Birrs: 17.000euros: 909

Reduccion dun metro cadrado da guarderia por existencia de gran roca

birrs: 16.000

euros: 856

TOTAL: birrs . 563.000. euros: 30.123

IMAXE: PLANO XERAL DE ABUGIDA UNHA VEZ REMATADA A OBRA. OS LUGARES COS NUMEROS MARCADOS SON AS NOVAS CONSTRUCCIÓNS.

o paraíso de Abugida

2009-11-25T01:37:00.005+01:00

Abugida medra e mellora. Tras unha reunión co xefe de tódolos kebeles de Akaki, déusenos permiso para continua-la construcción pendente e construi-lo noso derradeiro sono: a guardería de nenos de 1 a dous anos onde terán preferencia os nenos VIH, os fillos de nais soas, os nenos a cargo dos avós, etc. Isto é algo novedoso, non existe nada semellante, polo menos que nós saibamos.

A axuda de Barry foi inestimable, discutiu e discutiu co constructor, rebaixou o presuposto unha cantidade considerable, mirouno e remirouno todo e finalmente a construcción consistirá en:

- Comedor externo con pilas para lava-las mans.

- Dúas aulas novas:

A estas aulas pasarán parte dos nenos de 4 a 5 anos que son moitísimos, así os de 3 poderán pasar á clase de 4 e os de 4 á clase de 5. Hai tamén outra aula de cinco a seis.

Os pequen os de dous anos disporán da aula de tres anos para eles sós.

- Torre de auga nova.

- Baños entre as dúas aulas novas e a gardería.

- Lavandería exterior para a gardería.

- Gardería con patio exterior.

O prazo de remate das obras será de catro meses.

Nesta viaxe visitamo-las casas e coñecemo-los familiares tanto biolóxicos coma adoptivos dos 20 nenos que van a entrar no principio no programa de apadriñamentos. Algunhas delas xa as coñecíamos. Na escola fixeron moi bó traballo, non é doado seleccionar entre tantas vidas difíciles aos mais necesitados, mais fixérono con moi bó criterio.

Buscamos padriños para estes nenos, así non teremos que sacar dos fondos da escola, que medra e medra. Se alguén está interesado en máis información por favor contactade con apadrinamediterranea@gmail.com.

A cada familia entregánmselles 400 birrs mensuais (22 euros ao cambio actual) para axudar na alimentación, vestido e calzado do neno. O sistema de control é doble: a escola controla o que merca a familia e o noso representante controla tamén. Tódolos nenos son de Abugida ou estiveron nela e sairon este ano para a escola estatal, así que a escola coñece perfectamente aos nenos e as suas boa alimentación élles ainda máis importante.

Se acadamos cubrir esos 20 nenos poderemos ampliar a lista de nenos para apadriñar. Tamén lles pagamos os uniformes e o material escolar da escola pública. Estamos estudando construir uns baños novos nesa escola, sita na zona.

Asímesmo é moi posible que ampliemo-la cosiña actual da escola que está a quedar pequena. Isto está en fase de estudo actualmente.

As clases de alfabetización funcionan moi ben. Este ano non hai abuelitas empollonas, pero todas teñen moitas gañas de aprender.

Para rematar, estamos moi ledos de que nas nosas escolas:

- Haxa nenos de tódalas relixións.

- Haxa nenos de tódalas etnias.

- Haxa nenos seropositivos con¡vivindo con toda normalidade con nenos non seropositivos. Isto que semella obvio non o é tanto alá, xa que en Etiopía o SIDA presenta un grande estigma social.

- Aínda máis: acadamos que acepten ter na plantilla de traballadores e sen nengún problema a unha persoa seropositiva.

Pequenos avances que son grandes avances.

Fotos: nenos da clase de dous anos.

Maraton de TUI

2009-09-14T20:37:00.001+02:00

O vindeiro 18 de octubro daráse o pistoletazo de saída ao 6º TUI Marathon Internacional Palma de Mallorca. (Informacion)

A ONG Mediterránea estará representada por corredores que axudarán a recaudar fondos para os nosos programas no 3º e 4º mundo mediante o sistema de "sponsors" ( personas que lles pagan para que corran) .

Si queredes participar (correndo), esponsorizar (financiando) ou axudar na organización, por favor comunicade con Heather : hclemence6@hotmail.com.

Heather daravo-las follas para apuntar aos esponsors.

De momento (15/9/09) temos 5 corredores. Se te apuntas non olvides pedi-la tua camiseta de Mediterránea no Centro Medico Portals Nous onde de paso poderás inscreberte.

Presuposto escola de Abugida curso 09/10

2009-09-12T20:12:00.001+02:00

Presuposto para o curso 2009/2010 (EN BIRRS).

Cantidade total de nenos: 208

Van dos dous años (guardería) aos oito (2º de

primaria)

Comida................................................................................. 549.120
Soldos................................................................................... 151.200
Auga.......................................................................................... 3.600
Consumo eléctrico.................................................................. 4.200
Utilities ( varios) .................................................................... 6.000
Uniformes novos.................................................................... 24.760
Uniformes dos gardas/vixiantes
( incluida a roupa de abrigo e impermeable)......................... 1.962
Batas para las mestras e uniformes cociñeiras................... 3.480

Material escolar:
cadernos de exercicios.......................................................... 6.580
lapiceiros .................................................................................... 1.880
bolígrafos ( para o personal)................................................... 624
libros de aprendizaxe............................................................... 3.000
Mantemento do tellado , pintura ......................................... 3.000

TOTAL...........................................................................761.406 birrs

Que equivale a 41470.38 euros, segundo o cambio do euro a birr a día de hoxe que é de 18.36 birrs por 1 euro.

A ESCOLA ABUGIDA ESTÁ ABERTA TODO O ANO.
O PRESUPOSTO NON INCLUE AS NOVAS CONSTRUCCIÓNS, ASÍ COMA O NOVO MOBILIARIO PARA O COMEDOR EXTERIOR E AS NOVAS CLASES.

Lembremos que a escola Abugida é unha escola OFICIAL, eso quere dicir recoñecida polo goberno. Por iso temos que seguer escrupulosamente as leis e recomendacións, o que non exclue que fagamos presentar varios presupostos cando a cantidade de cartos adicada a esa partida é o suficientemente importante.

En Etiopía hai moitisimas escolas non oficias. Nestas pódese ser mas laxo en canto a mantemento, estructura e acondicionamiento, pero unha escuela que non é oficial sempre corre o risco de ser pechada dun día para outro.

Nutrición infantil,mitos ou realidades

2009-09-11T19:37:00.004+02:00

Como xa sabedes sostemos dúas escolas en Etiopía, unha en Akaki , Abugida con 208 niños neste próximo curso escolar, e outra en Yeka, Birhan school, con 178 niños.

Nas nosas escolas os niños comen 3 veces, xa que non entendemos educación sen alimentación. A inmensa maioría dos nosos nenos estaban desnutridos cando comezaron nas escolas . É esta por desgracia unha condición común en África.

A repercusión da desnutrición é moi grave , non só físicamente senón tamén psicolóxica e intelectualmente. O neno desnutrido é mais propenso a contraer enfermedades infecciosas que neles teñen unha evolución mais longa e que conducen moitas veces á morte.

Un dos ingredientes do almorzo dos nosos nenos é ol leite. Segundo estudios realizados non se sabe como, resulta que entre o 80-100 % dos nenos africanos son intolerantes ao leite.

¿Como se farán esos estudios? Evidentemente se vas e daslle un vaso de leite a un neno que non comeu case en días, ou cunha alimentación baseada nun cereal, o mais probable é que a vomite o lle cause diarrea.

Os estudios feitos en africanos din que estos teñen esta intolerancia á lactosa por déficit dunha enzima, a lactasa, que é a encarregada de descompoñe-lo leite.

¿E porque eles teñen tanta intolerancia á lactosa e nós moita menos? Porque cando os nenos se destetan, xa non voltan a ve-lo leite. Eso fai que disminua ou desapareza a sua lactasa.

Ou sexa, que o motivo é puramente económico, e non“racial”. Atribui-lo déficit de lactasa a ser negro ou asiático, é canto menos pueril, senon racista.

A estabilidade ademai de económica, política e social ten tamén a sua elación coa tolerancia á lactosa.

O leite véndese a granel e vendese nos supermercados de Addis, por dicir un sitio. E os que poden mércana. E o makiato ( capuccino etíope) é o que aquí en España un cortado, tómase masivamente, eso si que o permiten moitos. Ao igual ca os xelados.

¿Onde está esa pretendida intolerancia á lactasa?

Non tivemos ata este intre notificación algunha nas nosas escolas de nenos aos que lles sente mal o leite.

Recordemos que o leite é a principal fonte de calcio, e que en países como Etiopía é prácticamente imposible atopa-las alternativas que aquí podemos ter no lugar do leite.

Co restablecimiento do leite a idades tempranas pódese chegar a restablece-la producción de lactasa. Esta demostrado que un vaso de leite ao día reduce a osteoporose ( literalmente osos porosos) , e que acompañada de cereais ( nas nosas escolas de pan) normalmente é ben asimilada.

A osteoporosese maniféstase xeralmente na vida adulta ( aínda que tamén pode manifestarse en nenos e xoves) , pero orixínase nunha infancia sen calcio. A osteoporose é unha enfermidade que causa que os osos volvan fráxiles e fracturen fácilmente. Se a pérdida de óso nunha persoa é significativa , tan sólo estornudar ou dobrarse para atarse un zapato podería causa-la fractura dun oso da columna vertebral. Os ósos das caderas, costelas e muñecas tamén se fracturan con facilidade. As fracturas que resultan da osteoporose poden ser dolorosas e provocar deformacións. Non existe unha cura para esta enfermidade.

O té tomado por nenos e adultos no almorzo ( como se fai en Etiopía) agrava a situación, xa que descalcifica os ósos, ao igual que o café.

Este sera o primeiro ano no que haberá nenos de dous anos en Abugida. Esto obrigaranos a contratar a unha enfermeira, xa que la ley etíope contémplao. Estamos dacordo con, axudaranos a saber mais cousas sobre os nosos nenos. Teremos con mais frecuencia valoración de peso, de talla, y seguemento sanitario dos nenos e nenas dende a escola.

Por ultimo, unha opinión persoal baseada na observación das tribus do Sur da rexión do valle Omo, preto da fronteira con Kenia. Alí habitan os Hamer. Os Hamer chaman a atención polo seu poderoso aspecto físico, tanto homes como mulleres. Son grandes e musculosos. Son ganadeiros e a sua dieta componse básicamente de sangue de vaca, que extraen 3 veces por semana pinchándoas na vena cunha frechiña, LEITE e carne.

Después de atravesar paraxes hermosos, verdes e desolados pola sua miseria e fame ( a fame verde) observar a estos superhomes e supermulleres faite replantexar qué é o que eles teñen e non teñen a maioría: calcio e proteínas.

E que queden discutindo detractores e defensores do leite, e detractores e defensores da carne...

Foto: rapaza Hamer no rio Omo

4º mundo

2009-09-11T15:00:00.002+02:00

A crise financierira do primeiro mundo aumentou o tamaño do cuarto mundo, e nos próximos dous anos veremos como empeoran as condicións de vida das persoas que pasaron a formar parte de e. Ultimamente algúns socios de Mediterránea manifestaron o seu interese en traballar en proxectos que bteñan que ver con este sector, e aínda que Mediterránea leva moitos anos axudando no 4º Mundo Baleares, igual é bó intre para aumenta-los nosos esforzos neste sector.

Posibles pasos a seguir:

1)Organizar un equipo de traballo.
2)Identifica-los problemas sobre os que poidamos actuar.
3)Reunirnos con outras ONGs que traballan no sector para aprender e para ver se podemos colaborar xuntos.
4)Localizar un sitio que poidamos usar como almacén para almacenar, clasificar e dende uonde distribuir cosas para necesitados.
5)Dar a coñecer estos proxectos e reclutar socios/colaboradores.
6)Programas potenciales.
a)Levar comida a comedores e refuxios.
b)Acumular xoguetes para o nadal.
c)Enlazar restaurantes cos comedores públicos para que os alimentos sobrantes poidan ser aproveitados.
d)Localizar grupos poblacionais vulnerables (inmigrantes ilegales, subgrupos urbanos, etc) aos que poidamos axudar..
e)Acumular, clasificar e distribuir roupa para o invierno.

Si gustarías de axudarnos neste sector llama al 971676334 ou manda un correo a ong@groc.info

Abugida e os intereses creados

2009-09-09T18:53:00.001+02:00

Ola, xente de Mediterránea:

Como xa vos informamos previamente, estamos en obras en Abugida.

A escola irá ampliando cada ano un curso de primaria. Este ano chegabamos a segundo de primaria, e ampliamos por debaixo a dous anos.

Á escola Abugida asisten nenos de tódalas etnias e de tódalas relixións. Por tanto ninguén é alí discriminado en razón do su sexo, a sua relixión , a sua etnia ou o seu estado de saúde.

Pois ben, agora sabemos as razóns do retraso na construcción, e que non teñen nada que ver nin co constructor ni ca escola. Por sorte por unha parte ( para os nosos nenos, as suas amilias e os traballadores) , e por desgracia por outro ( intereses pouco éticos, partidistas e persoais), Abugida é unha escola que reluce con luz propia, e iso convértea en obxecto de codicia de persoas a quen os nenos necesitados importan moi pouco.

Nestes meses pasados houbo unha loita entre o Kebele e o Edir. O Kebele ( os seus dirixentes son dunha relixión determinada) quería quitarlle a escola ao Edir para darlla a unha organización da sua relixión e por tanto botar aos nosos nenos, de diferentes confesións e non validos para eles, ao igual que os traballadores da escola. O Edir e o seu presidente, Ao Tamirat loitaron fortemente e conseguiron finalmente que a escola non fose entregada a esa organización relixiosa, pero o Kebele, retrasando o permiso que nmon quería dar, fixo que a construcción non estea lista para o inicio do ano académico ( a semana próxima).

Por tanto, o Kebele dixo que os nenos de preescolar non poden estar no mesmo edificio que os de primaria, e botou a 60 dos nosos nenos, os que ían comezar primeiro e segundo de primaria. Nenos que acudían a esta escola desde pequechiños, nenos moi pobres que non só non teñen unha escola preto ( han de camiñar km para chegar á estatal mais preta, cruzando unha perigosísima estrada), nenos que non poden nen sequera paga-lo uniforme ou o material escolar.

Nenos que non poden apenas comer. Nenos aos que prometimos á sua familia que para a sua tranquilidade os nenos quedarían en Abugida. En Mediterránea non podemos permitir iso, e imos loitar con tódalas nosas forzas para que Eden (con pai morto por VIH e nai desaparecida), Tamirat ( con nai morta e pai terminal con VIH), Tigist ( de nai solteria con situación económica moi precaria e VIH) e tantos outros como eles non acaben nas ruas.

Queremos e esixiremos que volten en canto a construcción estea rematada (novembro) e queremos que polo menos poidan ir comer á nosa escola.

Eles pertencen a Abugida e nunca deberon irse.

Dunha existencia feliz, ou dunha vida normalizada pasan á mais tremenda das incertidumes.

É triste ver como intereses partidistas e persoais poden facer tanto dano ao traballo realizado, ao esforzo, en resumen, aos nenos de Abugida, que son os nosos nenos.

Fotos: a escola de verán de Abugida, onde saen gran parte dos nenos botados.

Da escola Abugida

2009-09-05T23:32:00.000+02:00

Recibimos este fax de Ato Tamirat, o responsable da escola Abugida en Akaki. Durante o mes de agosto unha voluntaria bilbaína ( que pronto escribirá para o blog) estivo na escola dando clases de inglés, e levou material para a escola ( non conto mais porque xa explicara ela) , pero o mais importante: soibo convivir e compartir. Traducindo e resumindo un pouco, Ato Tamirat dí que seguen tendo problemas graves cos cortes de electricidade, que o permiso de construcción por parte do Kebele se retrasou pero que xa esta arreglado todo el tellado ( moi importante para a época de chuvias) e que se iniciou a construcción das duas novas clases. Recordemos que a construcción nova compondráse de duas aulas preparadas para soportar duas aulas mais enrriba o curso que ven, e a construcción dun comedor exterior novo, ademáis da reparación xa feita do tellado. Despois fala da nosa voluntaria, alabando o seu traballo e dándolle as gracias por todo o que levou e pola súa presencia , chamándoa nai e irmá, nomes honoríficos que en Etiopía queren dicir cariño, respeto e cercanía.

distribución xeográfica de socios Sept.09

2009-09-03T23:26:00.002+02:00

Alicante(2) Asturias(3) Barcelona(6) Bilbao(2) Canarias(6) Francia(1) Galicia(4) Guipuzcoa(1) Madrid(25) Malaga(2) Mallorca(144) Navarra(1) Reino Unido(7) Salamanca(2) San Sebastian(2) Sevilla(2) Tarragona(6) Valencia(2).

Estamos tentando poñe-los arquivos en orde e é posible que nos próximo días a secretaria nova se poña en contacto para actualizar algúns datos. Se nunca recibides un e-mail informativo de Mediterránea é porque temos algúns datos mal. Ante a duda rogo mandedes un e-mail e poñerémonos en contacto coa máxima brevedade para poñe-los datos ao dia.

Saludos

Michael

fotos

2009-09-02T23:20:00.001+02:00

Se queredes ver algunhas das fotos dos nosos proxectos e dos países onde imos ir AQUI.
Próximamente colgaremos máis.

aclaración importante

2009-08-26T23:03:00.002+02:00

Tivemos unha chamada esta mañá procedente de Córdoba na que se nos dixo que a ONG Mediterránea sale nos xornais de Andalucia xa que fixo tres denuncias contra 3 fábricas nesa autonomía a través do seu delegado Ángel Juarez. Dende aquí queremos facer saber que se trata dunha confusión entre os nomes de dous organizaciones. Nós somos ONG Mediterránea e eles son Fundacion Mediterrània (Mediterrània-CIE), e Angel Juarez é o presidente de dita fundación.

Proxecto final de Máster de Cooperación

2009-08-23T16:00:00.002+02:00

Son Manuel Figueiredo, socio de ONG Mediterránea e un dos colaboradores do proxecto sanitario desenrolado durante o 2008 en Etiopía.

Quixera compartir convosco o que foi o meu proyecto final del Máster de Cooperación Internacional e Xestión de ONGs. Na actualidade e de maneira temporal atópase aloxado nundominio da miña propiedade para que lle votedes un vistazo: Pulse AQUI.

A calificación final obtida foi de excelente e recibín unha grata felicitación por parte do profesorado. Ademais, este solicitoume permiso para incluir o enlace á web na sección da biblioteca e foro da Universidade.

Aproveito a ocasión para ofrecer o meu apoio en todo canto poida ser de utilidade para millora-la intervención de ONG Mediterránea.

Un saludo

Manuel Figueiredo

que vivan os antibióticos

2009-08-23T15:00:00.000+02:00

Aledámonos moito de poder informar que un antibiótico hospitalario moi especial con destino a Etiopía - proporcionado pola Clínica Juaneda- e a unha persoa chamada Samuel que sofre de gangrena e que estaba a punto de ser amputado por cuarta vez na sua perna no prazo dun ano, surtiu o seu efecto e logrou dete-la infección. Moitas gracias á Clínica Juaneda e a seu director, que se movilizou enseguida para axudar a Samuel.

Despedida de Mykias

2009-08-22T23:08:00.000+02:00

Mykias e a sua nai Kelem deixaranos nuns días.

O pasado domingo fixemos unha pequeña festa de despedida cos voluntarios que axudaron durante a su estancia en Mallorca. No están todos na foto, pero hai unha boa mostra deles.

Voluntarios que se entregaron - e seguen entregándose- ó 100%, vaia que resultaría imposible atopar voluntarios millores .

Martha estaba aínda ingresada no hospital, polo que no poido estar presente, ó igual que Eldana, a sua maestra. Elas marcharán o 10 de setembro, así que poderán celebra-lo Aninovo etíope coas suas familias, xa que é o día 11 de setembro.

Tódalas despedidas son tristes, pero no caso de Mykias todavía o é mais, xa que é un neno moi moi especial. De todos modos no lle perderemo-la pista, e en cada viaxe a Addis que fagamos visitarémolo, para velo y para axudarlle no que podaimos.

Ata pronto, Mykias. Que a forza te acompañe.

gracias polo premio bloguero

2009-08-18T22:41:00.002+02:00

Moitas gracias a Reyes de "Hijos de Africa": www.desdeafricaconamor.blogspot.com, por concedernos este premio.

Ahí van os nosos:

http://abuelitospeludos.blogspot.com/

Porque intentan buscar casa aos animais velliños, que en moitas ocasións perderon aos seus donos tamén velliños e quedaron sós.
E porque na casa -menos duas cachorras- os animais que tivemos ou temos viñeron xa sendo adultos

http://chinochano.zoomblog.com/
As tribulacións dun español na China, interesante

El Macarron Solidario

Porque gostamos da xente creativa que fai algo polos demais.

http://cuatropatitasbc.blogspot.com/
Porque gostamos dos animais ( por si aínda non se notara) e indígnanos e entristécenos o abandono de cans e gatos.

CAMPEONA

2009-08-06T22:36:00.002+02:00

A operación de Martha foi moi ben, agardamos que sai do hospital nos vindeiros dias e se dedique na sua convalescencia a desfrutar de Mallorca...

É moi dificil atopar unha nena tan valente, tan positiva e tan especial coma a nosa campeona.

Bamba de Marineland

2009-08-04T14:51:00.003+02:00

Ola Jackie!

Son Bamba, Seguridade de Marineland.
Sinto mandarte estas fotos tan tarde,
perdín a tarxeta entre tantos papeleos que teño, e remato de atopalo agora,
ademais tiven moito traballo, síntoo moito.
E gracias pola sua amabilidade daquel dia, e pola grande labor que fas a traveso deses países pobres.
Que Deus te acompañe sempre para que sigas tendo forza e vontade de seguir facendo este enorme traballo.
Unha grande aperta
Saudos.

ISS, Facility Services
Bamba Khadim Ndiaye
Responsable de Equipo nos Parques de Aspro Ocio en Baleares

-------------------------------------------------------------------------

Estimado Bamba

Moitas gracias pola tua amabilidade connosco na nosa visita a Marineland. Sen ti non poderíamos por a sorrisa na face dos nenos. Foi unha experiencia que nunca esquecerán. Myki segue falando do home que o levou en brazos para ver-los delfíns nadando baixo a auga. Gracias polos carteis...agora todo o mundo saberá de Marineland en Etiopia. Eldana, Martha, Lydia e Laura envíanche unha grande "aperta" e moitísimas gracias. Gracias a tí, ese dia foi moi especial para eles.
Saúdos,
Jackie
Jackie Evans para Mediterranea ONG

A casa da muller

2009-08-02T22:50:00.000+02:00

A finais de xullo rematou a primeira promoción de neneiras que tivo lugar na Casa da Muller, a nosa sede en Addís. Foron 20 mulleres, moitas delas procedentes do fogar de acollida para mulleres víctimas do maltrato. Mulleres de tódalas idades, que viron neste curso unha posibilidade de aprender un oficio que lles permita sair do paro-pobreza e lles abra unha porta ao mercado laboral, ou sexa, unha independencia económica.
Despois deste curso, do que saen cun título avalado, irán facer prácticas a distintos orfanatos e colocaráselles como neneiras en fogares con crianzas e nenos pequenos.
Neste proxecto colaboramos con TTTM, unha ong etíope encarregada da loxística dos cursos. É a mesma ong que leva a única casa refuxio para mulleres maltratadas que hai en Addís.
Do interese que teña TTTM na continuidade dos cursos dependerá o futuro da nosa Casa da Muller.
Actualmente estamos a agardar novas súas, tanto a nivel contable coma loxístico.

Mallorca 30/07/09

2009-07-31T18:10:00.003+02:00

A prostitución en Addis

2009-07-30T13:04:00.001+02:00

Os nosos colaboradores locais fixéronos chega-la nova do alarmante aumento de contaxios por VIH nalgunhas zonas de Addís coñecidas polo grande número de prostitutas, especialmente na zona de Piassa.
Addís estase convertindo nun grange prostíbulo, a calquera hora do dia e principalmente a partir do serán hai un grande número de mulleres na rua exercendo a prostitución.
E por desgraza Addís afiánzase cada vez máis como destiño importante do turismo sexual, polo que estanse a facer investigacións ao respecto; constatando a presencia dun grande número de usuarios da prostitución: principalmente europeos, americanos e africanos doutros países.

Cadeira solucionada

2009-07-29T17:20:00.002+02:00

Mañá imos á ortopedia a encarrega-la cadeira máis axeitada para Mykias, gracias á xenerosidade dunha persoa que se ofreceu a mercarlla.

Acerca de Martha e Mykias

2009-07-24T22:32:00.001+02:00

Martha e Mykias son uns verdadeiros campións, cunha fortaleza moral e un carácter magnífico moi difícil de atopar.
Martha tivo unha pequena operación previa á da escoliose, por un problema que se lle diagnosticou. Agora está ben, operarana o vindeiro mércores.

Mykias chegou mal diagnosticado do Hospital Black Lion de Addís -o hospital de referencia que da a carta de saída ao extranxeiro para poder obte-lo visado por razóns médicas- e o seu problema non é operable. A sua enfermidade é moito mais grave, e por desgracia progresiva e sen tratamento. Ten distrofia muscular, que avanza de forma rápida. El é consciente de que a sua enfermidade non ten remedio, non porque llo dixeran, senón porque el só chegou a ese razoamento. E non se veu abaixo, tenta desfrutar de tódolos intres e dí que de Mallorca góstalle ata o hospital.
Mykias é un neno moi especial, dotado dunha grande intelixencia e madurez.

Nos vindeiros dias irá a rehabilitación coa sua nai, vanlle ensinar a ela uns exercicios para facer na casa para previr rixideces e contracturas.

Queremos mercarlle unha cadeira de rodas a Mykias. É pequeno para usar unha de adulto, por tanto necesita unha de "cadete" con proteccións e adaptacións para cando o seu estado de saúde empiore.

Se algún de vós coñece dalgunha empresa que se implique, por favor, facédenolo saber. É moi importante para Mykias ter unha cadeira cómoda, do seu tamaño, con bó apoio lumbar e reclinable, para cando non poida estar sentado. Moitas gracias de antemán a todos/as. Déixovos cunha foto da nosa pequena familia etíope, e outra da casa onde están. (a Martha déronlle o alta ata o martes).

Contenedor para Ghana

2009-07-24T00:30:00.002+02:00

Gracias ao señor Antonio Fuster, hoxe carregamos o camión con suministros para o Hospital Dangme East de Ada, Ghana.

O carregamento irá por estrada dende Barcelona a Cardiff (País de Gales) e dende alí colocarase nun contenedor que agarda carregado con material para montar o departamento de fisioterapia no Hospital en Ada.

No packing list hay mais de 4100 pares de gafas, ordenadores, material sanitario, 2 nebulizadores, un electrocardiograma, accesorios para ofimática, aparatos de fisioterapia, monitores de pantalla plana, libros para nenos hospitalizados, etc. (Facía moito, pero moito calor ao arregar o camión este mediodia)

A nosa escola de Yeka

2009-07-20T20:00:00.000+02:00

Qué ledicia e que descanso poder dicir que Yeka está funcionando ben.
Pasados os problemas, pasada a revolución popular que destituiu ó anterior Edir corrupto, a nosa querida Birhan school de Yeka entrou polo bó camiño.
O novo Edir está facendo as cousas ben.
A comunidade de pais está involucrada no dia a dia da escola. Isto é moi importante porque co anterior Edir estaba marxinada. Un exemplo deste involucramento vémolo na asistencia permanente de dous membros do comité de
familias no intre das mercas semanais.
Ogallá academos o mesmo espírito que en Abugida: nenos felices, mestres felices e comprometidos, Edir honesto e comprometido. Esas son as claves para que as escolas funcionen.
Están loitando por logra-lo documento que certifique por escrito que o Edir é dono da escola e dos terreos, en canto o teñan empezaremo-la construcción dos novos edificios da escola. A construcción "low cost", ou sexa chapa era unha solución puntual mentres lograban o papel antes mentado.
Os pais e nais ofrecéronse a aporta-la man de obra.
Para o curso que ven seguiremos con prescolar e unha clase de nenos maiorciños que nunca antes foran á escola.
Nun futuro non descartamos ampliar a primaria.
A metade das nais son analfabetas. Están interesadas en aprender a ler e escreber. Tamén hai nais que queren aprender un oficio.Deixamos que o discutan entre elas e mailo Edir. Nós estamos abertos a tódalas posibilidades, obradoiros de costura, etc. A decisión é sús, porque elas son as que coñecen a súa realidade.
Poden usa-las instalacións da escola fora de horario escolar.
E unha boa noticia: ningún neno da escola Birhan de Yeka anda mendigando, antes da creación da escola mendigaba practicamente a totalidade deles.

Foto: no intre da reunión co Edir, o persoal, e a comunidade de pais e nais (prometo quen non durmían , mais estaban escoitando).

A voltas cos voluntarios/as

2009-07-16T11:29:00.004+02:00

Os voluntarios/as que acompañan e axudan a Mykias e Martha e ás duas adultas están funcionando á perfección, poñendo todo o mellor da sua parte. Están perfectamente coordinados, e traballando en equipo.

Tamén a voluntaria que fixo os talleres de marionetas nas escolas. Quedaron encantados con ela e co seu teatro.
Pero tamén temos a outra cara do voluntario/a: o que se fai voluntario e entende o voluntariado coma unha forma de face-lo que lle pareza ou cando lle pareza.
E así non funcionan as cousas.
Unha vez díxonos un psiquiatra coñecido que as ongs atraían a persoaxes extranas. Sempre rimos un pouco de todo isto, entendendo que "extranos" podemos ser todos, uns por deixar o seu traballo e a sua vida cada tres meses, outros por empregar moitísimo tempo persoal en que as cousas vaian adiante, todos por poñer o corazón en persoas alleas a nós, que viven a moitos kms. de distancia.

Pero tamén coñecemos ao longo da nosa vida coma ONG este tipo de voluntariado extrano, entendendo como extrano non positivo para a ONG.
Persoaxes que van por libre, inestables, que se moven levados pola paixón ou polo interese puntual, sen capacidade de adaptación, que queren enche-lo seu tempo facendo "algo" do que nin sequera gostan cando o ven, que se frustran á mais mínima, que non pensan nas consecuencias dos seus actos nin na ofensa ou no dano que poden causar en culturas alleas á nosa...comezamos a entender ás organizacións que non admiten voluntarios para os seus proxectos.

Sempre dixemos que ser voluntario non significa "fago o que quero cando quero", senón que é asumir unha obligación moral, tanto de compromiso persoal coma de esforzo.

Mediterránea ten persoal local contratado en tódolos seus proxectos en Etiopia, e teraos en calquera proxecto no que sexa necesario, así que non dependemos de voluntarios que vaian aos países, agás se é para facer algunha labor específica, como o Gran Barry en Ghana, que ademais ía de inxenieiro asesor e rematou cavando zanxas sen que lle caeran os aneis; simplemente porque viu que facía falla facelo, e con iso ía lograr un ben para o orfanato Ho.

Así que a partir de setembro só admitiremos voluntarios que vaian facer unha labor específica e necesaria para os nosos proxectos. E non é unha decisión arbitraria, entendemos a boa vontade, pero ás veces non basta.

Caixa Navarra

2009-07-13T23:22:00.006+02:00

Concedeunos para as nosas escolas 5210 euros, gracias aos 65 clientes de Caixa Navarra que nos apoiaron.

Moitísimas gracias a todos.

Abugida medra

2009-07-08T17:43:00.003+02:00

Na escola de Abugida vai comezar nos próximos dias a ampliación prevista. Finalmente consistirá en:

Duas aulas novas( para primeiro e segundo de primaria) que se van construir dentro do recinto da escola, mais separada do edifico principal. O motivo é que o kebele de Akaki di que a lei etíope di que as aulas de primaria han de estar separadas das de preescolar.
Un comedor externo. O kebele de Akaki di que a lei etíope di que os nenos non poden comer onde estudian, nin estudar onde comen.

Reparación de todo o tellado exterior, con instalación dun novo falso techo interior, tamén estropeado. As choivas van causando danos no tellado, polo que se fai necesario reparalo na sua práctica totalidade.

Abugida é unha escola moi controlada polo kebele da sua localidade, Akaki.
O feito de que sexa unha escola "modelo" (polo seu funcionamento, a integración da comunidade de pais e nais, a calidade do comedor, a escola de adultas...) fai que nos poñan o listón alto e por iso temos que cumprir a lei de forma rigurosa, xa que do kebele depende a continuidade da escola.

Todo isto fai que o presuposto se disparara e aumentara considerablemente(aínda regateando coma xabatas). Podemos asumilo, e así faremos. Hai que seguir adiante coa axuda de todos/as.

As aulas novas de primaria están preparadas e reforzadas para ter un piso superior que servirá para terceiro e cuarto de primaria. Lembremos que este ano será o primeiro en que comezarán os nenos de dous anos.

O constructor comprometeuse a que todo estea rematado para o comezo do curso. O contrato firmarase con Edir de Akaki, que será encargado da boa marcha da construcción.

Hei de dicir que estamos con moita ledicia de colaborar directamente cos Edires. Son institucións que están case a nivel estatal, con moito prestixio social. Teñen moita forza porque están formados polas asociacións de veciños, isto fai que a participación sexa bastante democrática.
De feito nas nosas escolas sí tentamos que o sexa, cada vez que viaxamos reunímonos cos pais e nais das nosas escolas, que nos expresan os seus medos, as suas preocupacións, as suas ledicias e o bon ou mal facer do seu Edir.

E aínda que non son institucións perfectas ( a codicia sempre pasta en tódolos lares, non hai mais que lembrar ao noso Edir da escola de Yeka), son a mellor contraparte que podemos ter, xa que por desgracia as ongs locais etíopes son, na sua maioría, creadas para o seu enrequecemento.

que viva a auga

2009-07-07T16:26:00.001+02:00

A tarde antes do seu ingreso Mykias puido ir ao mar, e tiveron a sorte de atoparse cun posto da Cruz Vermella que prestou a silla para que poidera entrar na auga.

Tódalas fotos son publicadas coa autorización dos que saen nelas, e que ademais fano encantados.

Xa estamos aquí pese á Lei de Murphy

2009-07-06T15:50:00.001+02:00

1. Calquera cousa que poida ir mal...irá mal. (Lei de Murphy).
2. Se unha cousa pode ir mal, irá mal por triplicado (Lei de Murphy sobre o goberno).
Se hai diversas cousa que poidan ir mal, irá mal a que faga máis dano (Corolario de Murphy).
3. Dúas colas non son máis que o comenzo. (Corolario de Kuhin sobre a Lei de Murphy).
4. Nada é tan doado como semella. (Primeiro corolario de Murphy).
5. Todo require máis tempo do que prevés. (Segundo corolario de Murphy).
6. Se varias cousas poden ir mal, irá a que produza problemas maiores. (Tercer corolario de Murphy).
7. Se sabes que unha cousa pode ir mal e tomas tóda-las precaucións irá mal outra cousa.

Ben , pois pese ao simpático Murphy chegamos todos ben, qinda que cun montonazo de horas de retraso sobre o plan previsto. Ao chegar a Roma Mykias e a sua nai foron por outro camiño (xa que Mykias vai en silla de rodas), e o resultado foi que se perderon duranta mási de 4 horas, polo que se dividiu o grupo e Martha e a sua maestra seguiron camiño a Mallorca e dous de nós agradamos en Roma tentando localizar a Mykias e a sua nai, tarea moi ardua nun aeroporto coma Fiumiccino, que debe ter o título de aeroporto máis suxo e caótico do planeta, polo menos para nós.

Despois de todo isto dimos con eles (os miragros tamén existen), tivemos que voltar a mercar billetes, agardar en Roma sete horas para coller-lo próximo vóo a Barcelona, e catro horas mais en Barcelona para poder chegar a Palma de Mallorca.

Sen entrar en detalles, só dicir que tódo-los preceptos da Lei de Murphy cumpríronse, unha cousa saía mal detrás da outra. Ao final chegamos a Mallorca a iso das 2 da madrugada, despois de 27 horas de viaxe.

Como Martha e Eldana chegaran á hora prevista(3 da tarde), poideron pasar unha tarde moi agradable na praia e visitando algúns dos lugares tan bonitos que hai na nosa illa.
O pobre Mykias soportou un montón de horas de aeroporto, resistindo coma un xabato pese á sua condición física e con dous momentos estelares que o fixeron moi feliz: a vista do mar dende o avión e a comida do McDonalds do aeroporto de Roma. Ata dixo que prefería a Mcbasura á injera...Mykias non é un neno que sorría moito (ten poucos motivos para facelo)pero cando iso sucede a sua cara convértese nunha cara de lúa chea de felicidade.

Hoxe ingresou Martha en Son Dueta. Operarana o venres.

Mykias ingresará mañá. Chegou agotado por completo. Por desgracia está peor que fai tres meses, a derradeira vez que o vimos. A sua nai está preparada para calquera posibilidade.
Esperemos que poida mellorar, e se isto non é posible, tentaremos que a sua estadía entre nós énchao de intres de felicidade. No noso longo camiño dende Addís atopamos, pese ao Sr. Murphy, xente entrañable, destaco aos que traballan de axudantes de discapacitados nos distintos aeroportos por donde pasamos,sobre todo aos de Barcelona. Moi cariñosos con Mykias.
A chegada ao que será o seu fogar durante a sua estadía extrahospitalaria en Mallorca, emocionante. O pai da familia que os acolle colleuno coma un paxariño nos seus brazos (quedara durmido no coche) e levouno ata a cama cunha ternura inmensa. Qué home tan cariñoso e sensible. Qué bo é o mundo con persoas coma esta familia.
Hoxe tamén comezaron a funciona-los voluntarios.

E desde que Murphy quedou no aeroporto todo foi ben. A familia do neno que comparte habitación con Martha tamén é encantadora.

Así que ata os proximos post. Hai bastantes cousas que contar sobre os proxectos, pero de momento aquí deixo isto ata que recupere parte da materia gris que me quedou requeimada na viaxe.
Gracias a todos por facer que Martha e Mykias estean aquí.

Novo blog

2009-06-28T19:28:00.000+02:00

Aledámonos de comunicarvos que o noso blog en galego xa comezou a funcionar!

Ímonos

2009-06-23T04:28:00.000+02:00

Chegou a hora de irse. Esta vez iremos dous e voltaremos seis. Con respecto a Abugida e á escola de Akaki, a construcción do comedor exterior e da nova aula para os alumnos de segundo de primaria iniciaráse en breve. Esperemos que a choiva non entorpeza demasiado as obras. O presuposto total das suas construccións é duns 18000 euros. Construir en Etiopia é moi caro. Os materiais son de importación, eso encarece moito os custos, o cemento anda polas nubes. Ao mesmo tempo hai construccións cunha calidade moi mala que supoñen un perigo, con derrumbamentos frecuentes, e non queremos caer niso. Queremos que as construccións que nós pagamos sexan seguras para os nenos, ainda que supoñan un desembolso máis elevado.

O curso que ven Abugida contará con 50 nenos mais, así que xa serán 215 nenos de idades comprendidas entre dous e oito anos. Este curso comezaremos coa nursery , o aula dos nenos de dous anos. En Etiopia a lei dí que ao haber escola para nenos de dous anos ten que haber unha enfermeira no centro, asi que contrataremos unha. Tamén contratamos outra axudante de cociñeira.
O primeiro curso de alfabetización de adultas foi un éxito. Sesenta mulleres -e algúns homes-seguiron as clases durante todo o curso escolar, agora tócalle-lo turno a outros.
Dámonos de conta que queda un sector da poboación, aquel de nenos e nenas de 10 a 13 anos, nunha grande proporción tamén analfabetos, asi que imos tratar o tema co Edir a ver se se poden extende-las clases a un grupo dista idade. Ao ser polo serán, isto permítelles traballar pola mañá.

Na escola Birhan de Yeka, como xa contamos no seu intre, cambiou o comité do Edir para ben. O Edir é o organismo veciñal dono do terreo da escola, que colabora connosco no dia a dia o mesmo que en Abugida.
Nesta escola construimos hai un ano un comedor e unha cociña, ámbolos dous de baixo custo. Tamén construimos uns baños con letrinas secas e duchas.
O motivo de decidirmos por unha construcción de baixo custo, (de estrutura de chapa), foi porque o Edir aínda non tiña o papel do kebele que certificara que eran donos do terreo. Xa nos dixeron que agardan telo en breve, asi que en canto o teñan, a nosa intención é derruba-la estrutura de baixo custo e facer unha construcción de bloques o mesmo que en Abugida.
Nesta escola o curso que ven haberá tres clases de preescolar, e unha clase para nenos de entre 8 e 14 anos que nunca antes poideran ir á escola. En total serán uns 200 nenos.

Na Birhan School tamén temos pensado facer clases de alfabetización para mulleres (e homes que queiran apuntarse). Unha idea común para ambas escolas é que os nosos nenos das duas escolas poidan te-lo seu certificado de nacemento biolóxico, que lles permite acceder ao carné de identidade. Queremos que os nosos nenos estén rexistrados na súa sociedade. Un neno rexistrado é un neno máis seguro, un neno con máis dereitos. Por isto subvencionaremo-los custos do papeleo ás familias que non podan pagalo. Ainda que o custo non sexa moi elevado, hai familias que non poden pagar nen sequera iso. Nas nosas escolas son a inmensa maioría.

A Casa da Muller segue en marcha, preto de sair a primeira promoción de neneiras . É tamén a nosa intención facer máis clases para aproveitar aínda máis a casa.

E así son as cousas e así volas contamos...ata a volta e feliz comezo de verán para todos/as.

Adeus a unha grande persoa

2009-06-20T09:29:00.000+02:00

Gracias. Fuches un exemplo para todos.
Non todos tivémo-la sorte de coñecerte, pero a tua labor, entrega e amor deberíanos ser un estímulo para seguer os teus pasos.
Gracias por deixarnos ver que un mundo mellor é posible.